آموزش تخصصی مصرف استروئید در بدنسازی - داروهای مدر
 
آموزش تخصصی مصرف استروئید در بدنسازی
 
 
خوش آمدید به کاملترین مرجع آموزش پرورش اندام و بدنسازی
 
موارد مصرف :
ديورتيك در تخفيف نشانه هاي خيز در نارسايي احتقاني قلب و كم كاري كليه ، عفونتها دستگاه ادراري و كمك به دفع سنگهاي مجاري ادرار و افزايش فشار خون بكار مي رود.
اجزاء فرآورده :
پودر مخلوط گياهي ديورتيك از مجموعه گياهان زير تشكيل شده است
1- دم آلبالو 57/4% Prunus cerasus
2-كاكل ذرت 8/8 % Zea mays
3-ميوه خارخاسك 25% Tribulus terrestris
4-برگ پونه 8/8% Mentha longifolia
مواد موثره :
پتاسيم ، كلسيم ، گلوكز ، لوولوز ،‌روغن هاي فرار و فلانوييدها
آثار فارماكولوژيك و مكانيسم اثر :
مكانيسم اثر اين فرآروده بطور كامل شناخته نشده است . احتمالا يونها وق ندهاي موجود در آب مشابه مدرهاي اسمزي ، سبب افزايش اسمولاريته مايع تصفيه شده در گلومرولها و تسهيل دفع آب و مهار جذب مجدد آب و املاح مي گردد .
روغن هاي فرار موجود در پونه به علت داشتن اثرات ضد اسپاسم موجب شل شدن عضلات صاف مجاري ادرار و تسهيل خروج سنگ مي گردد .
مقدارمصرف :
روزي 2 بار هر بار يك قاشق غذاخوري از مخلوط گياهي را در يك ليوان آب جوش به مدت 10 دقيقه دم نموده پس از صاف كردن ميل نمايند .
عوارض جانبي :
در افراد حساس به كاكل ذرت احتمال بروز واكنشهاي آلرژيك مانند درماتيت تماسي و كهير وجود دارد .
مصرف در حاملگي وشيردهي :
ايمني مصرف اين دارو در دوران بارداري و شيردهي به اثبات نرسيده است با اين وجود منافع آن در برابر مضار آن سنجيده مي شود .
نكات قابل توصيه :
مصرف مقادير زياد اين فرآورده ممكن است منجر به اختلال آب و الكتروليتها گردد .
این مطالب از سایت سازمان داروهاي گياهي رسمي ايران برگرفته شده است .
 |+| نوشته شده در  یکشنبه 7 اسفند1390ساعت 1:53  توسط علی ف. نوجوان  | 
داروهای مدر

این داروها شامل دسته گسترده ای از ترکیبات شیمیایی با اثر مشترک افزایش میزان دفع ادرار میباشد.داروهای مدر در مواردی نظیر گلوکوم،قلیایی کردن ادرار،آلکالوزمتابولیک،کوه گرفتکی حاد،ادم حاد ریوی،افزایش کلسیم خون،مسمومیت با یونهای مختلف،نارسایی حاد کلیوی،افزایش اسید اوریک خون،فشار خون بالا،نارسایی احتقانی قلبی و دیابت بی مزه کاربرد درمانی دارند.مصرف نابجای داروهای مدر در ورزش بدلیل اثر کاهش وزن ناشی از آنهاست که در رشته هایی نظیر کشتی،وزنه برداری،بوکس،ورزشهای رزمی و قایق رانی مطلوبست به علاوه این داروها برای رقیق کردن ادرار و فرار از نتیجه آزمایشات مثبت سایر داروهای مورد استفاده در دوپینگ بکار میروند.از عوارض ناخواسته این داروها،بهم خوردن تعادل آب و الکترولیتهای بدن(که برای حفظ حیات بسیار ضروری است)و مخاطرات قلبی-عروقی،عصبی و متابولیک ناشی از آن قابل ذکر است.

لازیکس

این دارو که فروزماید نیز نامیده میشود در اشکال گوناگون در دسترس می باشد.این دارو هورمونی نیست بلکه نوعی ترکیب شیمیایی ادرار آور است.این دارو دفع اب وپتاسیم وکلروسدیم راموجب می شود.در مصرف ان نیز باید توجه داشت که دفع این عناصر اگر بیش از حدمجاز صورت بگیرد منجر به برهم خوردن تعادل اب و الکترولیت در بدن میشود.این دارو بدلیل اثرات شدیدی که بر دفع اب دارد در درمان (ادم)و همچنین فشار خون بالا کاربرد دارد.بدنسازان معمولا دقایقی قبل از مسابقه اصلی اقدام به مصرف این دارو می کنند.لازیکس با دفع اب باعث کاهش وزن وخشکی وسفتی ودر نتیجه زیبایی بدن ودرهم پیچیدگی عضلات میشود.قرص های این دارو معمولا یک ساعت بعد مصرف اثرکرده وتا 3-4 ساعت بعد نیز در بدن بصورت فعال باقی می ماند.
این دارو باعث کاهش شدید وزن در مدت کوتاهی شده و برای ورزشکارانی که قصد شرکت درکلاس وزنی پایین تر را دارند بسیار مفید میباشد.اگر چه فرم خوراکی این دارو بیشتر مورد استفاده ورزشکاران قرار میگیرد اما فرم تزریقی ان نیز در سحر گاه روز مسابقه و برای کاستن از میزان اب بدن وتاثیر فوری ان بر سفتی عضلات ونمایش مهیج تر فیگورها مورد استفاده قرار می گیرد.
 
داندولین ( قاصدک ) :
این ماده دیورتیک (مدر) می باشد که بسیار مفید است . خیلی از بدنسازان از داندولین قبل از مسابقات استفاده می کنند تا عضلانی تر دیده شوند . این ماده در قسمت خلفی گل قاصدک یافت می شود .
من توصیه می کنم که مکمل حاوی دانولین را با ترکیبات خلفی گل قاصدک خریداری نمایید و به تنهایی استفاده نکنید .
 
  معرفی یک استرویید: الدکتن (اسپایرونلاکتن)
خلاصه: الدستیرن، هورمونی است که از طریق افزایش یا کاهش الکترولیتهایی همچون سدیم در خون، مقدار آب بدن را تنظیم می کند.

مترجم: د. کسری
 
هشدار سردبیر: مطالب زیر فقط بمنظور آگاهی ورزشکاران نوشته شده اند.
 
نام داروشناسی: اسپایرونلاکتن
ساختار شیمیایی: 17-هایدرکسی-7آلفا-مرکپتو-3-اکسو-17آلفا-پرگن-4-انه-21-کربکسیلیک اسید گاما-لکتن استات
وزن مولکولی پایه: 416.5744

 
 
ویژگیها:
 
اولین باری که شنیدم اسپایرونلاکتن، استروئید است، واقعا شگفت زده شدم. این ماده، مشتق از تستوسترون است، اما یک استروئید آنابولیک (عضله ساز)، آندروژنیک (تقویت کننده صفات ثانویه جنسی) نیست. اسپایرونلاکتن را بیشتر بعنوان مدر (ادرار آور) استفاده می کنند. چون این ماده، مانع تولید الدستیرن می شود، اثر کاهشی بر احتباس آب دارد. الدستیرن، هورمونی است که از طریق افزایش یا کاهش الکترولیتهایی همچون سدیم در خون، مقدار آب بدن را تنظیم می کند. با تنظیم الدسترون، اسپایرونلاکتن، پیام دفع آب را به بدن می دهد. این ویژگی، مخصوصا برای مدلهای مد لباس و بدنسازانی که آماده مسابقه می شوند، سودمند است. کاهش احتباس آب در بدن باعث افزایش تفکیک عضلات و در نتیجه نمایش بهتر بدن می شود. ورزشکارانی هم که در مسابقات وزنی شرکت می کنند (مثل کشتی)، از طرفداران پر و پا قرص مواد مدر هستند، چون بدین ترتیب، با کاهش چند پوند (چند کیلوگرم) آب، بدون از دست دادن بافت عضلانی یا رژیمهای غذایی طاقتفرسا برای سوزاندن چربی بدن، می توانند در وزن مورد نظرشان به رقابت بپردازند.
 
از اسپایرونلاکتن در موارد پزشکی هم، مثلا هنگام بلع مواد سمی، می توان استفاده کرد، اما در چنین مواردی، پزشکان اقدامات شدیدتری همچون تزریق وریدی مدرهای قویتری مثل لازیکس (فیورسمید) را ترجیح می دهند. چون خاصیت بازدارندگی الدستیرن آن، احتباس سدیم و در نتیجه فشار خون را کاهش می دهد، بعنوان دارویی ضد فشار هم محبوبیت دارد. در این موارد، اغلب پزشکان، بخاطر خاصیت حفظ پتاسیم، عملا اسپایرونلاکتن یا ترکیب آن با دارویی دیگر را تجویز می کنند. برخی مدرهای قویتر دیگر، آب میان-سلولی را هم کاهش می دهند و ذخایر پتاسیم بدن را نابود می کنند. کاهش پتاسیم ممکن است پیامدهایی مرگبار داشته باشد. مرگ محمد بن عزیزه، بخاطر برهم خوردن تعادل الکترولیتهای بدنش در اثر تزریق وریدی لازیکس صورت گرفت. چون اسپایرونلاکتن چنین تاثیری بر میزان پتاسیم ندارد، نیازی به مصرف تکمیلی پتاسیم یا نگرانی درباره تعادل الکترولیتی بدن نیست. در واقع مصرف روزانه بیش از 2 گرم پتاسیم، می تواند به همان اندازه خطرناک باشد. در صورت استفاده از لازیکس، مصرف روزانه 2 تا 3 گرم پتاسیم تکمیلی تقریبا ضروری است.
 
اخیرا مطالعات زیادی درباره خاصیت ضد آندروژنی اسپایرونلاکتن انجام شده است. چون اغلب ورزشکاران، حداکثر 5 تا 10 روز پیش از مسابقه از داروی مدر استفاده می کنند، این ویژگی چندان اهمیتی ندارد. اما به هر حال بخاطر پرسشهایی درباره احتمال کاربرد در پیشگیری از ریزش مو، آکنه و تورم پروستات که از جمله شایع ترین عوارض جانبی آندروژنیک هستند، مورد توجه قرار گرفته است. به همین دلیل، در اینجا مایلم که پاسخ پرسشهای مذکور را بدهم. البته، مطالعات یاد شده حاکی از توانایی اسپایرونلاکتن در بهبود عوارض آندروژنی می باشند که از طریق عواملی غیر از فنسترید (محصول پرواسکار) صورت می گیرد. فینسترید مانع آنزیمهای کاهنده 5-آلفا می شود که استروییدهای دهایدرو را به شکل آندروژنیک تر دی هایدرو تبدیل می کنند. درست مثل تبدیل تستوسترون به دی اچ تی. اما از آنجا که اکثر استروییدهای مورد استفاده، مخصوصا هنگام تفکیک عضلات، از نوع دی هایدرو هستند و آنزیم کاهنده 5-آلفا دیگر تاثیری بر توانایی آندروژنیک ندارد، در نتیجه فنسترید بلا استفاده می ماند. اما اسپایرونلاکتن بروش دیگری اثر می کند. بنظر می رسد که هسته آن، مانع گیرنده آندروژن می شود، اما یا بقدر کافی قوی نیست یا از نظر ساختاری توانایی فعال کردن آنرا ندارد (من دومی را ترجیح می دهم). تاثیر آن بر آندروژنها قابل مقایسه با تاثیر کلمید یا نلوادکس بر استروژنها است.
 
خوب پس حکم نهایی چیست؟ شاید این ماده تاثیری بر کاهش اثرات جانبی آندروژنیک داشته باشد، اما علت آن مسدود کردن گیرنده آندروژن است. بعبارت دیگر، در ازای هر مقدار اثرات جانبی مسدود شده، امکان همان اندازه پیشرفت هم از دست می رود. تعبیر دیگر آن است که برای نابودی کامل اثرات جانبی، هر پیشرفتی بکلی متوقف شود و بجای اتلاف پول برای دو ماده ای که یکدیگر را خنثی می کنند، اصلا استروییدی مصرف نشود. مختصرا بگویم که هیچ راهی برای پیشگیری کامل از اثرات جانبی نیست و کسانی هم که از این اثرات واهمه دارند، بهتر است اصلا سراغ استروییدها نروند. یا خواهان پیشرفت هستید یا نیستید. اگر نیستید، دست به استرویید نزنید. اگر هستید، پس باید با اثرات جانبی سازش کنید.
 
البته توجه داشته باشید که ویژگیهای ضد آندروژنیک اسپایرونلاکتن کاملا بلا استفاده هم نیستند. استفاده از آنها بعد از دوره، می تواند بسیار سودمند باشد. هدف، بازگرداندن هر چه سریعتر تستوسترون به میزان مطلوب و کاهش عوارض منفی است؛ ابتدا با خود استروژن، سپس از طریق کلمید یا نلوادکس و همچنین با پایین آوردن واکنش منفی آندروژنها که بکمک اسپایرونلاکتن انجام می شود. این ماده را همراه با اچ سی جی و سپس تا پایان دوره نلوادکس/کلمید مصرف می کنند. نتیجه، عوارض جانبی کمتر اچ سی جی (آکنه، احتباس آب) است؛ این تاثیر مشترک با کلمید/نلوادکس باعث کاهش احتباس آب و توقف عوارض جانبی است. بسیاری از اوقات، مصرف کنندگان استروییدهای آندروژنیک متوجه ادامه ریزش مو یا حتی شروع آن پس از اتمام دوره می شوند (مخصوصا پس از تزریق استروییدهای با تاثیر بلند مدت). این مقدار عوارض، بیش از اندازه است و برای کسب نتایج مطلوب، نیازی به تحمل این همه عوارض نیست. اسپایرونلاکتن می تواند از ادامه عوارض جانبی آندروژنیک پس از اتمام دوره پیشگیری کند.
 
زنان هم می توانند از این خواص ضد آندروژنیک بهرمند شوند. هنگام استفاده از استروییدها و آغاز بروز نشانه های مردانگی، مصرف 50 تا 75 میلی گرم اسپایرونلاکتن می تواند باعث کاهش این عوارض و طبیعی شدن عادت ماهیانه شود. این ماده مخصوصا برای آندسته از زنان بدنسازی که برای کسب نتیجه در مسابقات تن به هر کاری می دهند و بتصور توقف عوارض جانبی پس از اتمام دوره، از آندروژنهای با اثر دراز مدت استفاده می کنند، سودمند است.
 
به هر حال، اسپایرونلاکتن، برگ آزادی از زندان عوارض جانبی آنروژنیک نیست. تا زمانیکه با مصرف هر نوع آندروژن نتیجه مطلوب بدنسازی می گیرید، در معرض خطر عوارض جانبی مربوطه هم هستید. اما این ماده می تواند به کنترل عوارض پس از اتمام دوره کمک کند. ضمنا توجه داشته باشید که بازدارنده های الدستیرن و سایر انواع مدرها، عوارض جانبی مخصوص به خود را دارند، که مهمترینشان گرفتگی عضلانی است. سدیم و پتاسیم که مدرها بیشترین تاثیر را رویشان دارند، برای انقباض عضلانی اهمیتی حیاتی دارند و بدون آنها هیچ فرمان حرکتی در سلولهای عصبی برای تحریک عضلات صادر نمی شود. در نتیجه، گاهی چنان گرفتگی ای در عضله ایجاد می شود که ورزش تقریبا غیرممکن می شود. اسهال، آب زدایی (از دست دادن بیش از حد آب)، اضطراب و ضعف از عوارض شایع مدرها می باشند.
 
نحوه مصرف:
 
جهت آمادگی حضور در مسابقه بدنسازی، مصرف روزانه 75 تا 150 میلی گرم الدکتن بمدت 5 تا 10 روز پیش از مسابقه توصیه می شود. برای این منظور، یک بار مصرف در صبح زود کفایت می کند. هر چه مقدار مصرف بیشتر باشد، تاثیر هم بیشتر است (هر چند ملایم، چون الدکتن، مدری نسبتا ملایم است). اما بدلیل خواص ضد آندروژنیک، احتمال از دست دادن عضله هم بیشتر می شود. برای استفاده از این ماده بعنوان بهبود دهنده پس از دوره، مصرف روزانه 50 تا 100 میلی گرم از یک تا یک و نیم هفته پس از آخرین تزریق یک آندروژن با اثر دراز مدت و ادامه آن تا پایان دوره درمان پس از دوره (معمولا 4 تا 5 هفته بعد) تجویز می شود که باعث کاهش آب احتباس شده و افزایش ترشح تستوسترون طبیعی بدن می شود.
 
بدلیل قابلیتهای ضد آندروژنی، ضد تورم و احتباس آب و ضد فشار خون این ماده، مصرف مواد کمکی در این هنگام تقریبا بی فایده است. بنابراین نگران عوارض جانبی استروییدهای معمولی نباشید.

 |+| نوشته شده در  جمعه 30 بهمن1388ساعت 3:20  توسط علی ف. نوجوان  | 
 
  بالا