آموزش تخصصی مصرف استروئید در بدنسازی - حقایقی باور نکردنی در مورد استروژن
 
آموزش تخصصی مصرف استروئید در بدنسازی
 
 
خوش آمدید به کاملترین مرجع آموزش پرورش اندام و بدنسازی
 
آندروپوز یا یائسگی در مردان یک فرآیند طبی سالمندی و یک موقعیت فیزیکی شبیه یائسگی در زنان است که در سن 45 سالگی به بعد بروز می‌کند. در این فرآیند سطح هورمون تسترون که یکی از اصلی‌ترین هورمون‌های مردانه(آندروژن‌ها) است به طور پیوسته کاهش می‌یابد و مرد علایمی‌ نظیر گرگرفتگی، افسردگی و تغییرات خلق و خوی را تجربه می‌کند. علاوه بر فرآیند طبیعی سالخوردگی و افزایش سن عواملی نظیر برخی از بیماری‌های قلبی، استفاده طولانی مدت از برخی داروها، افسردگی، چاقی و دیوانگی که بر تولید هورمون تسترون تاثیر دارند می‌توانند آغازکننده زودرس آندروپوز باشند. در تاریخ پزشکی همواره سخنانی در مورد یائسگی مردان میانسال یافت می‌شود و اولین بار لفظ آندروپوز توسط اچ هالفورد(1813) و سپس توسط  ای وارنر(1930) مطرح گشت و بیان شد تعدادی از مردان یک دروه یائسگی را شبیه به آنچه در زنان است با یک شدت کمتر ولی با تداوم بیشتر را تجربه می‌کنند. در این زمینه تئوریایی نظیر تئوری بیولوژیکی و تئوری روانی- اجتماعی مطرح گشت که به ترتیب بیان می‌دارند که تغییرات فیزیکی در مقدار هورمون‌های مترشحه بدن و سیستم روانی- اجتماعی و فشارهای روانی ایجاد کننده آندروپوز هستند. عللی نظیر از دست دادن اشتیاق به کار مانند اخراج از کار، تغییرات ناگهانی در همسر، از دست دادن فرصت‌های مناسب در زندگی و ناتوانی جسمی‌ اثبات کننده این تئوری‌اند.

تفاوت های یائسگی در مردان و زنان:

یائسگی در زنان به دلیل کاهش تولید هورمون استروژن است در حالی که در مردان به دلیل کاهش تولید هورمون تسترون است. بر خلاف خانم‌ها مردان علایم مشخص نظیر کاهش یا قطع قاعدگی ندارند که ورود آنها را به این مرحله نشان دهد. زنان در این دوره باروری خود را به طور کامل از دست می‌دهند در حالی که مردان هرگز باروری خود رابه طور کامل در طی آندروپوز از دست نمی‌دهند. تولید هورمون کم می‌شود ولی هرگز قطع نمی‌گردد گرچه ممکن است از میزان موفقیت باروری کاسته شود ولی با تولید اسپرم همچنان به فرد اجازه داده می‌شود فرزندان سالمی‌ را حتی در دهه 80 زندگی داشته‌باشند.

علائم آندروپوز

با افزایش سن و کاهش تدریجی هورمون تسترون یک سری از تغییرات جسمی‌ و روانی تحت عنوان سندرم PadamPartialandroyendeficitin) theagingmale) در بدن روی می‌دهد. اصلی‌ترین علامت آندروپوز خستگی و بی حوصلگی است. افسردگی، خشم، افزایش تحریک‌پذیری و کاهش فعالیت جنسی از بارزترین علایم آن است. به طوری که 80% مردان دارای مشکل کاهش تمایلات جنسی دارند. از دیگر علایم می‌توان به تغییر در اندام‌ها و کاهش توده ماهیچه‌ای بدن، گرگرفتگی، کاهش لذت از زندگی، کاهش حافظه و سطح کارآیی، تکرار ادرار بخصوص در شب، یبوست، کاهش قد، ریزش مو و وجود دردهای استخوانی اشاره کرد.

نقش تسترون در بدن:

همانطور که بیان شد علت اصلی بروز آندروپوز کاهش سطح تسترون در بدن است. تسترون در بدن عهده دار دو نقش اساسی است:

1- مسئول توانایی عملکرد جنسی مردان نظیر تولید و آزادسازی اسپرم، داشتن رفتار جنسی نرمال و شروع فعالیت جنسی

2- ویژگی‌های جنسی ثانویه مانند توده ماهیچه‌ای بدن، موهای بدن، بم شدن صدا و حالت بدن بر همین اساس می‌توان گفت که کیفیت ژنتیکی اسپرم با افزایش سن کاهش می‌یابد و حتی در درمان‌های تلقیح داخل رحمی ‌مورد استفاده در نازایی میزان زمان لازم برای دستیابی به یک حاملگی با افزایش سن به طور قابل‌ملاحظه‌ای کاهش می‌یابد. لازم به ذکر است تسترون در بدن به دو حالت آزاد و متصل به گلوبولین یافت می‌شود.

رابطه بین هورمون استروژن و اندروپوز:

هورمون استروژن نوعی هورمون جنسی زنانه است که در دوران یائسگی زنان کاهش می‌یابد. تولید استروژن به مقدار کم در ساختار هورمونی بدن مردان طبیعی است همچنان که زنان تولید کمی‌ از تسترون در بدن خود دارند. بدن مردان می‌تواند بخشی معینی از هورمون تسترون را به استروژن تبدیل کند و در این میان از آنزیم آروماتاز کمک می‌گیرد. استروژن برای مغز مردان بسیار سودمند است و هر چه قدر مرد پیرتر می‌شود تولید این آنزیم بالاتر می‌رود ولی اگر سطح هورمون استروژن غیر قابل کنترل شود با اثرات مردانه هورمون تسترون رقابت می‌کند. گفتنی است استروژن به شدت اثر تسترون را کاهش می‌دهد و این عامل باعث افزایش خطر حمله قلبی و افزایش رشد سلول های پروستات می‌شود.

چاقی و آندروپوز:

در بسیاری از موارد چاقی به خصوص در قسمت‌های شکمی‌ به عدم تعادل هورمون‌های مردانه نسبت داده شده است. سلول‌های چربی حاوی تعداد زیادی آنزیم آروماتاز و استروژن هستند که در چربی تولید و ذخیره شده‌اند. سلول‌های چربی آنزیم آروماتاز را سنتنر کرده که سبب تغییر هورمون‌های مردانه به استروژن می‌شود. بنابراین افزایش چربی سبب می‌گردد سطح هورمون استروژن افزایش ‌یابد.

تهدیدات زندگی مشترک در دوران آندروپوز:

* انجام کارهای خطرناک و مبالغه‌آمیز توسط مرد تا بتواند مردانگی‌اش را به خودش ثایت کند.

* مرد ممکن است افسرده، دچار شک و تردید و دلسردی و ناامیدی در زندگی گردد.

*ممکن است به طور موقت به دلیل شرایط مهم انگاشته شود و این حالت می‌تواند فرد را به سمت خیانت در زندگی سوق دهد.

* طلاق

درمان آندروپوز:

 

آندروپوز همانند یائسگی زنان دارای درمان است اما متفاوت.
این درمان‌ها عبارتند از:

درمان جایگزینی با هورمون تسترون TRT، استفاده از تولیدات گیاهی، رژیم غذایی مناسب، حمایت‌های روحی از سوی خانواده و داشتن خواب کافی و فعالیت‌های ورزشی منظم.

درمان جایگزینی با هورمون تسترون testestvonkeplace therapy :

TRT از ابتدایی‌ترین درمانها در آندروپوز است و هدف آن برگرداندن سطح تسترون به مقدار طبیعی است. این درمان تاثیر بالایی داشته و از علایم آندروپوز به شدت می‌کاهد. TRT به اشکال تزریقی، خوراکی و انواع ژل کاربرد دارد و در کل می‌توان گفت علاوه برداشتن اثر محافظتی بر روی بیماری‌های قلبی، دیابت و کندذهنی می‌تواند میل جنسی را افزایش داده، قوای بدنی را بهبود بخشیده و قدرت ماهیچه‌ای را افزایش دهد.

تولیدات گیاهی:

طبق تحقیقات انجام شده تولیدات گیاهی سطح تسترون آزاد خون را افزایش داده و باعث ثبات آن می‌شوند در نتیجه از علایم آندروپوز می‌کاهند. همچنین این موارد به بدن کمک می‌کنند خود تولید طبیعی داشته باشد بدون اینکه احتیاجی به جایگزینی با منبع خارجی داشته‌باشد.

عصاره گزنه و آلوی آفریقایی دو گیاه مورد استفاده هستند. عصاره گیاه دارای منحصر به فردترین کارآیی است و در مورادی دیده شده است بهتر از سایر درمانها جواب می‌دهد.

رژیم غذایی مناسب:

با توجه به برخی از علایم آندروپوز موراد زیر توصیه می‌شود:

در درمان گرگفتگی بایستی از چای، قهوه، غذاهای پرادویه و بسیار شیرین پرهیز نمود و از مایعات فراوان استفاده کرد. در نوسانات خلتی به دلیل اختلال در سروتونین استفاده از حبوبات و غلات توصیه می‌شود همچنین در مورد پوکی استخوان مصرف شیر، سویا، ماست کم چربی، ماهی آزاد، سبزیجات سبز رنگ و انجیر و در مورد بیماری‌های قلبی مصرف غذاهای حاوی روغن امگا3 مانند روغن ماهی آزاد بسیار سودمند است.

نقش همسر در دوران آندروپوز:

برقرای یک ارتباط صمیمانه با همسر در این موقعیت یکی از اساسی‌ترین مسائل است و مهم است که خانواده این ارتباط راحفظ کند.

راهکارهای زیرین برای دستیابی به این ارتباط صمیمانه توصیه می‌گردد:

1- سعی در فهمیدن احساسات و اهداف همسر

2- گوش‌دادن به حرف‌های همسر، گفتن حرف‌های دلنشین و تحسین برانگیز و ایجاد دلگرمی

3- انجام مشورت در امور زندگی برای اینکه به همسر خود نشان دهد که تغییرات امروز در ازای کسب تجربه است.

4- عدم تقاضای چیزی که مرد را تحت فشار قرار دهد. (حذف هر عامل آزاردهنده)

5- کمک برای پذیرفتن این مطلب که برخی از اهداف دستنیافتنی‌اند.

6- برنامه‌ریزی برای دوران بازنشستگی

7- انجام تفریحات سالم و مهیج

8- گذراندن اوقات بیکاری با دوستان و حتی پیدا کردن دوستان جدید

9- انجام مشاوره و معاینات جسمی

10- در نهایت اینکه اندروپوز فصلی طبیعی از زندگی یک مرد است. یک مساله درونی است که مرد باید آن را به عنوان یک واقعیت دوران میانسالی بپذیرد و بداند می‌تواند به طور کامل نقش پدر و همسر را در طی یا بعد از دوران آندروپوز ایفا کند.
 
 |+| نوشته شده در  سه شنبه 21 اردیبهشت1389ساعت 2:8  توسط علی ف. نوجوان  | 

حقایقی باور نکردنی در مورد استروژن


هورمون مردانه تستوسترون که مادر اغلب هورمون های استروئیدی سنتتیک اعم از تزریقی و خوراکی نیز به شمار می رود در حقیقت اصلی ترین منبع تولید هورمون زنانه استروژن در بدن مردان است به این معنی که این هورمون تحت تاثیر آنزیم هایی که در خود بدن یافت می شود به هورمون زنانه استروژن (استرادیول) تبدیل می شود. اگر چه وجود هورمون زنانه استروژن در بدن مردان تا حدود زیادی عجیب و غیر قابل تحمل می نماید ولی بد نیست بدانید که این هورمون از نظر ساختار شیمیایی شباهت های زیادی با هورمون مردانه تستوسترون دارد و از این نظر با تغییرات ساده و مختصری که تحت تاثیر آنزیم های موجود در بدن مردان در ساختار شیمیایی تستوسترون رخ می دهد این هورمون به راحتی به هورمون زنانه استروژن تبدیل می گردد.
تبدیل تستوسترون به هورمون زنانه استروژن در قسمت های مختلف بدن رخ می دهد که از آن جمله می توان به بافت های چرب، کبد، عضلات اسکلتی، سیستم عصبی مرکزی و حتی **** ها اشاره کرد. میزان تبدیل تستوسترون به استروژن در بدن افرادی که از سلامت کامل برخوردار هستند به اندازه ای نیست که این هورمون زنانه بتواند منشاء عوارض جانبی زنانه شود و همچنین حساسیت بدن افراد سالم به این هورمون نیز به اندازه ای نیست که همین مقدار اندک از هورمون زنانه استروژن که در بدن تولید می شود بتواند به عوارض استروژنی ناگوار ختم شود و حتی ممکن است وجود همین مقدار اندک از هورمون زنانه استروژن در بدن مردان سالم بتواند به بالانس کلسترول کمک کرده و میل **** را نیز در حد و اندازه های نرمال حفظ نموده و فوایدی نیز به دنبال داشته باشد که در ادامه بیشتر به این موضوع خواهیم پرداخت.
در صورتی که میزان این هورمون در بدن مردان افزایش یافته و یا بدن مردان نسبت به این هورمون از حساسیت بالایی برخوردار باشد وجود همین مقدار از این هورمون نیز به بروز عوارض جانبی استروژنی که عارضه نوک سینه از ابتدایی ترین و از اصلی ترین این عوارض است ختم می شود که این مسئله در بدن بسیاری از کسانی که از داروهای استروئیدی استفاده های ناهنجار می کننده به وضوح قابل شناسایی و بررسی است. لازم به ذکر است که این هورمون علاوه بر عارضه نوک سینه منجر به افزایش توده چربی زاید و افزایش احتباس آب و املاح در بدن نیز می شود و از این رو کسانی که کیفیت را مقدم بر کمیت می دانند و هر افزایش وزن و هر افزایش حجمی را به غلط پرورش اندام تعبیر نمی کنند همواره در جهت مهار اثرات این هورمون در بدن وارد عمل شده و همواره درصدد جلوگیری از تبدیل استروئیدها به استروژن بی می آیند!
کسانی که از استروئیدهای استفاده می کنند معمولا از داروهایی که به نام عمومی آنتی استروژن شناخته شده و مکانیسم های اثر مختلفی نیز دارند برای مهار این هورمون و برای جلوگیری از تبدیل شدن استروئیدهای به استروژن استفاده می کنند که در این سلسله مقالات در مورد این دسته از داروها نیز توضحیات مبسوط ارئه خواهد شد.
اگر چه استروژن به عوارض ناگوار در بدن مردان ختم می شود ولی با این وجود از این حقیقت نیز نمی توان گذشت که خود این هورمون به واسطه افزایش احتباس آب و املاحی که در بدن رقم می زند به افزایش محسوس وزن و حجم کمک کرده و در نهایت به افزایش محسوس رکوردها نیز ختم می شود و از این نظر این هورمون برای برخی از ورزشکاران که در صدد افزایش سریع و نه چندان با کیفیت وزن و حجم بوده و یا در صدد افزایش رکوردهای خود هستند تا حدودی محترم نیز شمرده می شود.
پیش از اینکه هورمون استروژن را دشمن شماره یک پرورش اندام قلمداد کرده و از این هورمون به شدت برائت بجویید و پیش از اینکه این هورمون را تماما مخرب دانسته و آن را آفت عضلات خود بدانید مطالب زیر را به دقت مطالعه کنید:
استروژن و مصرف گلوکوز
استروژن با افزودن بر نفوذپذیری گلوکوز در توده های عضلانی، نقشی مهمی در ایجاد شرایط آنابولیکی پایدار در توده های عضلانی بازی می کند. لازم به توضیح است که این هورمون زنانه با تحت تاثیر قرار دادن میزان آنزیم G6PD که با میزان ورود گلوکوز به درون بافت های عضلانی در ارتباط تنگاتنگ است موفق به محقق ساختن این امر می شود.
استروژن و GH/IGF-1
استروژن ممکن است نقش مهمی در میزان تولید GH/IGF-1 نیز در بدن داشته باشد. GHیا هورمون رشد که در ایران به نام سوما نیز شناخته می شود معرف حضور همگان هست و در مورد IGF-1 نیز که در ادامه و در همین سلسله مقالات توضیحات مبسوطی داده خواهد شد نیز اشاره به این مهم را ضروری می دانم اثراتی همانند مثبت شدن بالانس نیتروژن، تشدید سنتز پروتئین و پدیده مهم هیپر پلازی که با مصرف هورمون رشد در بدن رخ می دهد در حقیقت به واسطه تبدیل هورمون رشد انسانی به IGF-1 بوده و از این نظر IGF-1 را می توان مسئول مستقیم این تاثیرات دانست.
بر اساس تحقیتی که سال ها پیش در مورد اثرات آنتی استروژنی موسوم به تاموکسیفن انجام شده است این مسئله به وضوح ثابت شد که این دارو موجب کاهش میزان IGF-1 در بدن می شود و بر اساس تحقیقی که در سال 1993 و در زمینه هورمون درمانی با تستوسترون در بدن افراد کهنسال صورت گرفت روشن گردید زمانی که تستوسترون انانتات را به همراه آنتی استروژن تاموکسیفن مصرف می کنید به میزان قابل ملاحظه ای میزان هورمون رشد و IGF-1 در بدن کاسته می شود.
تحقیق دیگری نشان داد که تزریق 300 میلی گرم تستوسترون انانتات در هفته موجب افزایش محسوس میزان IGF-1 در بدن می شود و این در حالی است که تزریق این مقدار ناندرولون موجب چنین اثری در این شدت در بدن نمی گردد و دانشمندان دلیل این تفاوت را در تبدیل تستوسترون به استروژن و در عدم تبدیل و یا در تبدیل بسیار ناچیز ناندرولون به استروژن دانست و تفسیر کرده اند.
استروژن و گیرنده های آندروژنی
این مسئله نیز به تحقیق روشن شده است که استروژن همچنین میزان تجمع گیرنده های آندروژنی در برخی از بافت های بدن را افزایش می دهد. برای روشن شدن این مسئله تحقیقی به این شرح انجام شد که **** های حیوانات آزمایشگاهی را از بدن خارج کرده و سپس به صورت سنتتیک به بدن این حیوانات هورمون زنانه وارد کرده و مشاهده کردند میزان ایجاد پیوند بین هورمون Methyltrienolone با گیرنده های آندروژنی در حدود 480 درصد تقویت شد.
لازم به توضیح است که در شرایط آزمایشگاهی از داروی Methyltrienolone برای انجام آزمایش بر روی گیرنده های آندروژنی استفاده می شود. نتیجه ای که از این تحقیق گرفته شد این بود که ممکن است استروژن مستقیما موجب افزایش تعداد گیرنده های آندروژنی در برخی از قسمت های بدن شده و یا از به تحلیل رفتن این گیرنده ها و از کاهش تعداد این گیرنده ها در برخی قسمت های بدن جلوگیری بکند.


استروژن و خستگی
«خستگی استروئیدی» نیز از جمله اصطلاحات و ترکیباتی است که امروزه در دنیای ورزش های قدرتی مصطلح شده است به این معنی که افراد علیرغم اینکه از داروهای استروئیدی برای افزایش قدرت و حجم خود استفاده می کنند ولی در اغلب موارد در میانه های دوره های استروئیدی با خستگی بی دلیل رو در رو می شوند و این در حالی است که این قبیل خستگی ها در بدن ورزشکاران دهه های قبل که معمولا بر خلاف امروزی ها و به این شدتی که امـروزه در میان ورزشکاران رشته های قدرتی معمول شده است از آنتی استروژن در خلال دوره ها استفاده نمی کردند دیده نمی شد.
دانشمندان عرصه استروئید شناسی افت شدید میزان استروژن در بدن در نتیجه مصرف و یا حتی افراط در مصرف آنتی استرون ها را عامل اصلی بروز این خستگی دانسته و برای اثبات این ادعای خود نیز به این مسئله اشاره می کنند که زنان پس از رسیدن بـه سـن یـائسگی و در دورانـی که استروژن کافی در بدن شان تولید نمی شود با همین رخوت و با انواعی از همین نوع از خستگی ها و رخوت های عضلانی درگیر می شوند که صد البته با تامین استروژن بدن، این حالات تا حدودی مرتفع می شوند.
دانشمندان عقیده دارند که استروژن با تاثیری که بر سرتونین که یکی از ناقل های سیتم عصبی مرکزی بوده و با مقوله خستگی و خواب شدیدا در ارتباط است می گذارد موجب کاهش محسوس خستگی و بی حالی می شود. ورزشکاران حرفه ای اولا استروژن را به آن شدتی که ورزشکاران مبتدی در بدن خود مهار می کنند مهار نمی کنند و بر خلاف ورزشکاران سطوح پایین که همواره تمایل به استفاده از استروئیدهایی که به هورمون زنانه تبدیل نمی شوند دارند از داروهایی که قدرت استروژن زایی قابل ملاحظه ای دارند نیز استفاده کرده و در برخی موارد و مخصوصا در شرایطی با خستگی های این چنینی رو در رو می شوند از تزریق استرهایی از استروژن که به صورت خالص و یا در ترکیب با برخی از استروئیدها قابل دسترسی نیز بهره می گیرند.
ورزش و آنتی استروژن ها
استفاده از آنتی استروژن ها در شرایطی که بدن افراد در برابر استروژن حساسیت بالایی دارد و استفاده از استروئیدها ممکن است به بروز عوارضی همانند نوک سینه ختم شود اکیداً و قویاً توصیه می شود ولی در شرایطی که افراد در برابر این هورمون حساسیت چندانی ندارند و استفاده از استروئیدهایی که به استروئیدهای استروژن زا معروف هستند برای این دسته از افراد مشکلی را به وجود نمی آورد استفاده از آنتی استروژن و مهار کردن شدید استروژن در بدن ممکمن است به روز معضلاتی همانند خستگی مفرط و بی حوصلگی و موارد مشابه شود و از این رو توصیه نمی شود که این هورمون را صد در صد در بدن خود خفه کنید!
همچنین لازم به توضیح است که این گفته ها به این معنی نیز نخواهد بود که افزایش شدید میزان استروژن در بدن مردان برای رشد و توسعه بافت های عضلانی الزامی خواهد بود بلکه بالا بودن افراطی میزان استروژن در بدن مردان نیز به همان اندازه که پاکسازی کامل بدن از هورمون زنانه استروژن مردود است مردود بوده و به عوارض ناگواری ختم خواهد شد؛ حتی اگر به دلیل پایین بودن حساسیت گیرنده های موجود در نوک سینه، عارضه ژینکوماستی در بدن افراد دیده نشود.

 دردواره!

دردهاي من جامه نيستند تا ز تن درآورم
جامه و چکامه نيستند تا به رشته ي سخن درآورم
نعره نيستند تا ز ناي برآورم
دردهاي من نگفتني است
دردهاي من نهفتني است
دردهاي من گرچه مثل درد مردم زمانه نيست
درد مردم زمانه است
مردمي که کفش هايشان درد ميکند
مردمي که چين پوستينشان
مردمي که رنگ روي آستينشان
مردمي که نامهايشان
جلد کهنه ي شناسنامه هايشان
درد مي کند
من ولي تمام استخوان بودنم
لحظه هاي ساده ي سرودنم
درد مي کند
انحناي روح من
شانه هاي خسته ي غرور من
تکيه گاه بي پناهي دلم شکسته است
کتف گريه هاي بي بهانه ام
بازوان حس شاعرانه ام
زخم خورده است
دردهاي پوستي کجا؟
درد دوستي کجا؟
اين سماجت عجيب
پافشاري شگفت دردهاست
دردهاي آشنا
دردهاي بومي غريب 
دردهاي خانگي
دردهاي کهنه ي لجوج
اولين قلم
حرف، حرف درد را
در دلم نوشته است
دست سرنوشت
خون درد را
با گلم سرشته است
پس چگونه سرنوشت ناگزير خويش را رها کنم؟
درد رنگ و بوي غنچه ي دل است
پس چگونه من
رنگ و بوي غنچه را ز برگ هاي تو به توي آن جدا کنم؟
دفتر مرا دست درد مي زند ورق
شعر تازه ي مرا درد گفته است
درد هم شنفته است
پس در اين ميانه من
از چه حرف مي زنم؟
درد حرف نيست
درد نام ديگر من است
من چگونه خويش را صدا کنم؟

 

 

خدایااااااااااااااااااااا


 |+| نوشته شده در  جمعه 3 اردیبهشت1389ساعت 3:49  توسط علی ف. نوجوان  | 
 
  بالا